و فرصتى مىطلبيد « 1 » . تا روزى وليد بر مايده نشسته بود ناگاه درآمد و بر آن خوان « 2 » بنشست و چون « 3 » از تناول طعام فارغ شدند يكى از حاضران او را بشناخت و وليد را آگاه كرد . وليد او را گفت : اى دشمن خداى ؛ شكر پروردگار را كه بىآنكه سوگند خورم كه ترا امانى « 4 » دهم ترا به دست من بازداد « 5 » . پس گفت : بخوان آنچه گفته‌اى . ساعتى دفع كرد « 6 » آنگاه بخواند آن هجو كه او را گفته بود . وليد گفت : چه گمان برى « 7 » كه « 8 » با تو چه كنم ؟ عمر ثعلبى گفت : من انديشه كردم « 9 » كه مردى كه « 10 » بر بساط تو راه يافت و نان « 11 » تو خورد همانا كه اگر « 12 » گناه او بزرگتر باشد « 13 » او را عفو كنى « 14 » . فرمود كه : نان و نمك « 15 » حقّى « 16 » بزرگست و بدين حقّ « 17 » ترا ايمن گردانيدم « 18 » و آنچه گفته‌اى از تو درگذاشتم چنان كه گفته‌اند . بيت حقّ نان و نمك حق دينست * همه سوگند بخردان « 19 » اينست « 20 » و اگر يك‌بار مجرمى بر مايدهء وليد نشست « 21 » به خدمت امان « 22 » مشرّف گشت « 23 » ، امروز درين دور آخر الزمان « 24 » كه « 25 » جملگى اهل عالم بر مايدهء انعام و « 26 » احسان خداوند خواجهء جهان و دستور صاحب قران و آصف

--> ( 1 ) متن - مىطلبيد ، مپ 2 : روزى فرصتى يافت ، مج : فرصت طلبيد ( 2 ) مپ 2 : بر خوان ، مج : خوان او ( 3 ) متن + بعضى مردمان ، بنياد + بعضى از مردمان ، مج + مردمان ( 4 ) مپ : امان ( 5 ) مج : بدست من ترا بازداد ( 6 ) مج + كه من ترا چيزى نگفته‌ام چون او را ملازم داشت ( 7 ) متن : بردى ( 8 ) متن : اما ، بنياد + من ( 9 ) مپ 2 : من گمان برم ، مج : مىدانم : مىانديشم ( 10 ) متن - كه ( 11 ) مج + بر مايده ( 12 ) مپ 2 + چه ( 13 ) مپ 2 + تو ، مج : همانكه به گناه اگرچه بزرگ باشد ( 14 ) مج : او را عقبى و عقوبت نكنى + وليد ( 15 ) متن و بنياد : نان من ، مج : به حق آن ( 16 ) مج + كه ( 17 ) مج : سخن ( 18 ) مج : ترا عفو كردم ( 19 ) متن و مپ 2 : مرد خردمند را قسم ( 20 ) مج - و انچه گفته‌اى از . . . . اينست ( 21 ) مپ 2 - نشست ( 22 ) مپ 2 : او ، مج + او را ( 23 ) مج : مىكرد ( 24 ) مپ 2 : آخر زمان ، مج : آخر زمان + است ( 25 ) مج - كه ( 26 ) متن و مپ 2 + جودو